ХАВАР

Хаа сайгүйд цэцэгс ургамлын сүнснүүд нисэлдээд

Хавирга  хөндүүрлэтэл мөргөх  ч зэрвэс ч  харахгүй

Хачин  жигтэй энэ улирлын  юмс  бүхэн гэгэлзээд

Харсан зүгтээ  зүтгэлэх нь  гуниглах ч зав олгохгүй

                                       2010.05.19 нд УБ хот

ҮД ДУНД

 

Нарны туяа нимгэн үүлсийг урнаар цоолборлохуй...

Цэцгийн дэлбээгээр бороо орох шиг санагдана.

Намрын тухай бичсэн уйт шүлгүүдээ бодохоор

Амар амгалангийн үүдийг тогшиж чадахгүй зогсоно!

                                   2011.10.22 нд УБ хот.

ОРИЛООН

Тэнэг юм шиг тэнгэр хүртэл дүнсийгээд...

Тэргэнцэртэй залуу амиа хорлох тухай мөрөөдөөд...

Яах гээд байгаа нь мэдэгдэхгүй энэ амьдралд

Яруу найрагч байх нь илүүдсэн ч юм шиг санагдаад..,

Хашгирмаар, хажуугаар зөрөх хүнийг цохиод авмаар

Хачин жигтэй ийм үест хаачихаа хэн ч мэдэхгүй...

Урт цагааны доод давхарын жижигхэн кафегаас л

Үдийн цай олж уухаас өөр санаа байхгүй...

Бишээ..,  биш.  Энэ  яав ч амьдрал  биш.

Бид  ингэж  явах  гэж  төрөөгүй,  мөрийцье!

Хаана ч юм бэ нэг газар чамайг хүлээж байгаа

Хутганы ир  хэлээд  өгнө.  Энэ л лав  амьдрал  биш.

 2011.11.03нд УБ хот

МӨЧИР

Чиний хүзүүнд хүрч алдрах нэгэн мөчир чичирч байгааг
Чагна даа. Тэр хөлөрчихөөд хөдөлж ч чадахгүй
Хүнийх юм шиг бие нь хүчрэгдэхгүй, хөөрхийлөлтэй!
Чагна даа. Уринбайн халуунд чинь тарчлахыг, угнаасаа
Үзүүр хүртэлх эс бүхнээ мэдрэхийг, хүрч тэвчихгүй, хөдөлж ч
Чадахгүйдээ шаралхахыг, хоолой нь зангирахыг, хүчлэн инээхийг
Чагна даа. (Шоолох хэрэггүй ээ). Ганцхан л чагначих
Солиортол дурласан мөчрийг үзэн ядталаа өрөвдөх вий чи!
                                                2009.09.30 УБ хот

/Би дэлхийн яруу найрагчдын нэг гэж өөртөө өдөр бүр хэлж бай... Сайхан байгаа биз!?
                                                                                                                          Ш.Дулмаа/

УДАХ ТУСАМ УЛАМ АМТТАЙ БОЛОХ ДУРДАТГАЛ

Удах тусмаа улам амттай болох дурдатгал
Уй гунигийн хөлгүй тэнгис минь..,
Эрэг дээр чинь хэдий удаан зогсоно, төдий чинээ давалгаалах
Эмзэг минь, эзэмшил минь!

Хөвөөн дээрээс чинь шүлэг шүүрдэн суухнээ
Хүмүүсээс хол юутай амгалан,
Хүрсэн газар дээрээсээ хүрэх алсаа ширтээд л
Хүүхэд насаа хичнээн л бол хичнээн эрхлүүлэх..,

Залуу насны оргилуун хүсэл, гэгээн гунилаас чи бүтсэн
Зах хязгаар, туйлдал гэж чамд үгүй ээ..,
Зам хөндлөн гарахдаа ч
            мөрөөдөж явдаг байсныг минь бусдад хэлэх гэж
Зуу зуун жил амьдраарай чи минь!
                                             2010.04.20 УБ хот

"НҮЦГЭН БИЕИЙГ АЛДАРШУУЛЪЯ"-ЫН НҮЦГЭН ҮНЭН

“Уг гарвал нь ийм л юм билээ л дээ. Хүний оюуны бүтээл, тэр дамаа зохиогчийн нэр усан дээр ийм муухай будилах ч дээ... за тэгээд үнэн бол цөөн ч болтугай хүн мэдээсэй хэмээн энэ нийтлэлийг оруулав”

Хэдэн жилийн өмнө "Хорионд байсан шүлгүүд" нэртэй нэг бяцхан дэвтэр нийтлэгдсэнийг бид хоёр хожуухан олж үзсэн юм. Олж үзээд үнэнийг шүтэх үүднээс нэгэн өгүүлэл бичихээр ярилцсан боловч хэн хэний маань зав зай болохгүй явсаар бас  л чам­лахааргүй хэдэн жилийг үдэж орхижээ. Ийн нэ­лээд хэдэн жил  өнгөрсөн хойно ч гэсэн үнэнийг дуулгах үүднээс энэ зүйлийг тэрлэв. Уг дэвтэрт "Нүцгэн биеийг алдаршуулъя"  гэсэн нэгэн шүлэг нийт­лэгдсэнийг тэр хэвээр нь сийрүүлье.

...ШИГ...

Бүүр багад минь орж байсан бороо өнөөдөр ахин орох шиг...

Бөглүүхэн  сууриндаа  хэзээний  оччихсон  юм  шиг...

Гал тогооныхоо цонхоор Түнэлийн тагаа ширтэх шиг...

Ганцаардал гэдэг мэдрэмжийг анх амсаж байсан үе шиг..!

2011 оны 8 дугаар сар 30

ГЭРЛЭЛТ БОЛ

      “Валентины захидал” УСК киноны маань мюзикл хэсэг байгаа юм. Эмэгтэй хүн сонсоход жаахан тиймэхүү л болсон. Гэхдээ уурлахаа түр азнаарай. Тэр Амараа ахын орж ирдэг хэсэг дээрээс утга агуулга зөөлөрч байгаа шүү.

     Ийм агуулга бүхий дуу хийсэнд эхнэр маань уучлах бизээ. Жинхэнэ сэтгэлдээ ингэж боддоггүйг минь чи мэднэ ш дээ. Ккк. Аргагүй шахалтанд ороод л үгийг нь бичсэн юм шүү. За за надад нэгэнтэй өөр дуу байхгүй учир бүх эмэгтэйчүүддээ зориулаад энэ дууг блогтоо оруулъя даа. Ккк.

ЦАС ОРООД ДУУСАХАД БИ Л ҮЛДЭНЭ

Цас ороод дуусахад би л үлдэнэ. Цагаан уй хотыг нөмөрч

Гэгээн гэрэл гудамжууд сүвлээд, бараан муур ч байхгүй

Болоход би л үлдэнэ. Зөрөх хүмүүс бүгд зүүдэн дотороо

Явахад, зүрхийг нь зөөллөн цас орж байхад халаасан дахь

Шүлгийн дэвтэрээ тас атгасаар, харсан зүг бүрээсээ гуниг

Нэхсээр би л үлдэнэ. Нэрээ мэдэхгүй нохой нохой гэдгээ

Ойлгох цагт нэвсийсэн их уянга нэг нэгээрээ хаялан ахуйд

Нэг л янзаараа  би..,  би л үлдэнэ.  Цас  ороод  дуусахад..!

                                                     2012 .01.02 нд УБ хот

ОЙН ШӨНӨ

Уулын хазгайг жаахан налаад ургачихсан нарийхан улиангар

Уйлах гээд байгаа юм шиг,

инээх гээд ч байгаа юм шиг навчис нь үл мэдэгхэн хөдөлнө.

Учирсан янагийн шивнээг чагнахыг хүссэн зуйрган саран

Урагш хойш найгах моддын сиймхийгээр шагалзана.

Хөвчийн шөнө үнэгний сүүлнээс чаргууцалдсаар

Хүйлэн цэнхэр хүлэг болоод жим ороон давхиж одоход

Хосын хөнгөн үнсэлтээс ойн үлгэр эхэлж

Хонгор эрвээхийс болоод гэрэлт цохсын дунд эргэлдэнэ.

    2009.07 сар. Түнэлийн түнэр шөнө бичив би!

ВАЛЕНТИНЫ ЗАХИДАЛ

Өнөөдөр миний хувьд баярт өдөр болж байна. Учир юу хэмээвээс анд М.Хангалтайгаа хамтран бичсэн хайр, дурлалын сэдэвт “Валентины захидал” УСК нээлтээ хийж байгаад юм. Тус киноны найруулагч Д.Баярсайхан ах ерөнхий санааг нь гаргаж өгөөд, бид цаасанд буулгасан ухаантай. Кино групп маань “Амьдралд тавтай морил” олон ангит киноны баг байсан. Мөн цусаа “Nuans” хамтлагийн дуучин М.Амарсанаа болон Миссүүдээр сэлбэн ажилласныг хэлэхэд таатай байна.

Уран бүтээлийн тухайд өнөөдөр үзээд л хэлэх үгтэй болох байх. Харин зохиолын тухайд сонирхуулахад бид аль болох Холливууд стандартын зохиол гаргахыг хичээсэн. Тэр тал дээр нилээд сууж ажилласаас гадна кино маань дундуураа мюзикл орох зэрэг сонин сонин шийдлүүд бийг дурдууштай. Давчуу хугацаанд, яаруу бичсэн тул алдаа бийг үгүйсгэхгүй ч, арай ч дээ гэхээр юм байхгүй болов уу гэж найдна. Ингээд хамтран ажилласан анд М.Хангал болон бусад уран бүтээлчиддээ "баярлалаа" гэж хэлэхийн сацуу та бүхнийг гэгээн хайрын тэнгэр ивээх болтугай гээд өөрийнхөө нэгэн шүлгийг зориулан нийтлэв. 

НОМЫН ЦАГААН БУЯН ДЭЛГЭРЭХ БОЛТУГАЙ

Надад яруу найргийн хоёр ном байдаг юм. Ирээдүйд мэдээж хавьгүй олон болно л доо. Одоо байгаа нь л хоёр гэсэн үг. Эхнийх нь “Саранд үүрлэсэн шувуу”, удаахь нь “Одод бороо шиг байхад” гэдэг нэртэй. Анхны номынхоо тухай жаахан өгүүлье. 2008 оны хавар манай үеийнхэн номоор бороо оруулж, зарим охид шүлгэнд шалба норж явлаа. Бүгд номоо өөрсдийнхөө мөнгөөр гаргацгаасан. Зарим нэг нь номныхоо мөнгийг шингэн хэлбэрт шилжүүлсээр 1000 хувь гарах ном 300-хан ширхэг болж хувирах агуу үйл явц миний нүдэн дээр өрнөсөн.  Гэхдээ яахав... ярьсандаа хүрч бүгдээрээ номоо гаргацгаасан. Бүр хэтэрч гаргасан шүү. Нэг хүн 20 жилийн дараа номоо гаргана гэж араа шүдээрээ ам тангараг өргөж байснаа нэг л өдөр өөрчлөгдөөд тэр хавар гаргасан юмдаг. Маш сонин хавар. Сайхан ч байж дээ. Хамгийн сайхан нь тэдэн дунд миний нэг муу бор ном цохиж явсан. Д.Галбаатар багшаар өмнөх үг бичүүлчихээд, бас ч үгүй магтаалд нь хөөрчихсөн “баагий” яруу найргийн гурван онолтой.

1 дүгээрт: Шүлгийг хэзээ ч бүү зас. Учир нь байгалиас заяачихсан юмыг засахаар улам л муухай болно.

2 дугаарт: Шүлгийг хамгийн энгийн, байж болох хамгийн даруу зүйрлэлүүдийг ашиглан бич. Учир нь тэр миний онцлог болох болно.

3 дугаарт: Мэдрэмжээс ангид бүү сэтгэ. Учир нь Бүүвэйд гоочлуулна /Хаха/. Аймар дүрмүүд байгаа биз. Үнэндээ бол бараг иймэрхүү л бодолтой явсан. Ямар сайндаа л Ч.Билигсайхан багшид загнуулснаа ч юман чинээ тоохгүй сэнсэрч явах вэ дээ.